e-Ochrona zdrowia i pomoc społeczna

Posiedzenie Komisji Polityki Senioralnej 2016-03-03


24 lutego 2016 r. Komisja Polityki Senioralnej wysłuchała informacji Ministra Zdrowia na temat wpływu zmian demograficznych i starzenia się społeczeństwa na organizację systemu ochrony zdrowia i Narodowy Program Zdrowia, a także informacji na temat rozwoju geriatrii i gerontologii w Polsce oraz zadań Narodowego Instytutu Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji.

Informację przedstawił sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia – Jarosław Pinkas.

Polska zaliczana jest do krajów demograficznie starych już od lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Obecnie przynależy do krajów o zaawansowanej starości. W związku z wchodzeniem w starość roczników powojennego wyżu demograficznego prognozuje się dalsze przyspieszenie tempa starzenia.

Jak pokazują prognozy (GUS 2014), odsetek ludności w wieku 65 i więcej lat będzie systematycznie wzrastał. W 2050 r. ma on wynieść 30,2%.

Obszar dotyczący ochrony zdrowia osób starszych jest identyfikowany jako jeden z najważniejszych w polityce zdrowotnej w Polsce, a postępujący proces starzenia się populacji wymaga wdrożenia działań opierających się na zasadzie synergii w różnych obszarach polityki publicznej, które będą stanowić efektywną odpowiedź na to wyzwanie demograficzne. Podstawowym celem działań podejmowanych w zakresie ochrony zdrowia i samodzielności osób starszych będzie tworzenie odpowiednich warunków do jak najdłuższego utrzymania dobrego stanu zdrowia.

Minister Zdrowia podejmuje działania mające na celu poprawę dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz podnoszenia jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych. Z danych Narodowego Funduszu Zdrowia wynika, że liczba pacjentów, którym udzielane są świadczenia zdrowotne w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie geriatrii, systematycznie wzrasta. W 2015 r. świadczenia tego typu realizowane były przez 81 poradni. Prognoza przeprowadzona przez Narodowy Fundusz Zdrowia wyraźnie wskazuje na istotny wzrost kosztów świadczeń udzielonych pacjentom powyżej 60 roku życia, co wynika wprost ze zmiany struktury demograficznej, która z kolei jest pochodną starzenia się populacji oraz prognozowanego wydłużenia czasu trwania życia.

Rozwój geriatrii i gerontologii w Polsce

Geriatria to specjalistyczna dziedzina medycyny, która zajmuje się zdrowiem i chorobami oraz opieką i pomocą osobom w podeszłym wieku, zaś gerontologia to wielodyscyplinarny kierunek naukowy dotyczący wszystkich aspektów starzenia, w tym czynników: zdrowotnych, biologicznych, socjologicznych, psychologicznych, ekonomicznych i środowiskowych.

W lipcu 2007 r. utworzono Zespół ds. Geriatrii przy Ministrze Zdrowia. Zadaniem zespołu jest opracowanie strategii rozwoju systemu opieki geriatrycznej i rozwiązań poprawiających jakość opieki nad osobami starszymi w systemie ochrony zdrowia.

Zgodnie z opracowaną przez Główny Urząd Statystyczny prognozą demograficzną dla Polski na lata 2014-2050 największym wyzwaniem dla polskiego systemu opieki zdrowotnej będzie zapewnienie opieki medycznej dla rosnącej populacji osób w wieku 65+. Jak wynika z przedmiotowej prognozy, do roku 2050 liczba obywateli w wieku przekraczającym 65 lat podwoi się.

Z uwagi na konieczność podjęcia działań mających na celu wdrożenia zmian systemowych pozwalających na dostosowanie systemu opieki zdrowotnej do zmian demograficznych w Polsce podjęto decyzję o przekształceniu Instytutu Reumatologii w Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji. Do nowych zadań Instytutu należy m.in.:
  • prowadzenie badań naukowych, w tym wieloośrodkowych, w obszarze gerontologii i geriatrii, reumatologii, rehabilitacji, ortopedii i traumatologii, chorób przewlekłych i chorób powodujących niesamodzielność, a także zdrowia publicznego;
  • przygotowanie standardów i wytycznych w obszarze geriatrii, reumatologii, rehabilitacji medycznej, ortopedii i traumatologii narządów ruchu oraz chorób przewlekłych i chorób powodujących niesamodzielność;
  • opracowywanie, analizowanie, ocenianie i wdrażanie nowych technologii medycznych oraz metod leczenia, w tym nowych procedur medycznych, a także opracowywanie i upowszechnianie metod oceny technologii medycznych;
  • projektowanie i wytwarzanie unikatowych urządzeń i wyrobów w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych – urządzeń modelowych, prototypów oraz serii informacyjnych, próbnych, półtechnicznych, a także produkcja tych urządzeń i wyrobów;
  • przygotowanie standardów kształcenia dla pracowników medycznych w dziedzinach związanych z opieką nad osobami starszymi;
  • kształcenie kadr medycznych w geriatrii, w tym także na obcej bazie klinicznej.
Źródło: Sejm