e-Ochrona zdrowia i pomoc społeczna

Pakiet zmian wdrażających program „Za Życiem” 2017-07-06


1 lipca weszła w życie ustawa z dnia 22 czerwca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją programu „Za życiem”, która jest elementem pierwszego etapu realizacji programu inicjowanego przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Drugi etap zostanie wprowadzony kolejną ustawą, której wniesienie przewidywane jest na IV kwartał 2017 r.

Program kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”, którego celem jest wspieranie osób niepełnosprawnych i ich rodzin, ustanowiony został na podstawie uchwały nr 160 Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie programu kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”, przyjętej na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”

Wejście w życie tego Programu spowodowało potrzebę wprowadzenia zmian przepisów w następujących ustawach: 

1. ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;

Zmiany wprowadzone w ww. ustawie polegają na uznaniu, że zadania realizowane przez Ministra Edukacji Narodowej w ramach programu „Za życiem” stanowią zadania publiczne z zakresu administracji rządowej. W konsekwencji przewiduje się wykonanie tych zadań w trybie porozumień z powiatami oraz udzielenie dotacji celowej powiatom przystępującym do porozumień.

Ponadto nowelizacja upoważnia Ministra Edukacji Narodowej do określenia, w porozumieniu z właściwymi ministrami, szczegółowych zadań wiodących ośrodków koordynacyjno-rehabilitacyjno-opiekuńczych.

2. ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

Rozwiązania wprowadzone w ustawie o pomocy społecznej umożliwiają wojewodom zwiększenie do 30% dotacji na jednego uczestnika środowiskowego domu samopomocy, ustalanej na uczestników z niepełnosprawnościami sprzężonymi lub spektrum autyzmu, którzy posiadają orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności wraz ze wskazaniem konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Dotyczą również mieszkań chronionych, które są formą pomocy społecznej przygotowującą osoby w nich przebywające, pod opieką specjalistów, do prowadzenia samodzielnego życia lub wspomagającą te osoby w codziennym funkcjonowaniu. Ponadto umożliwiają gminie tworzenie, w ramach struktury organizacyjnej ośrodka pomocy społecznej, zespołów realizujących poszczególne działania z zakresu pomocy społecznej, tj.: zespołu realizującego zadania w zakresie usług pomocy społecznej, zespołu realizującego zadania w zakresie pracy socjalnej oraz zespołu realizującego oba ww. zakresy zadań.

3. ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy;

Zmiany ww. ustawy mają na celu ułatwienie powrotu na rynek pracy opiekunom osób niepełnosprawnych (członkom rodziny, w rozumieniu ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”). Instrumenty wsparcia, kierowane do opiekunów osoby niepełnosprawnej, z wyłączeniem opiekunów pobierających świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy lub zasiłek dla opiekuna, obejmują:

  • stworzenie preferencyjnych warunków dla zakładania przez opiekunów osób niepełnosprawnych działalności gospodarczej oraz zachęcanie innych bezrobotnych do zakładania działalności polegającej na prowadzeniu żłobków lub klubów dziecięcych z miejscami dla dzieci niepełnosprawnych lub na świadczeniu usług rehabilitacyjnych dla dzieci niepełnosprawnych w miejscu zamieszkania,
  • zachęcanie przedsiębiorców do zatrudniania opiekunów osób niepełnosprawnych,
  • wsparcie bezrobotnych opiekunów osób niepełnosprawnych, poprzez umożliwienie im skorzystania z subsydiowanego zatrudnienia czy podjęcia pracy w formie telepracy,
  • wsparcie opiekunów osób niepełnosprawnych, którzy nie mogą uzyskać statusu bezrobotnego, poprzez zapewnienie im bezpośredniego dostępu do usług i instrumentów rynku pracy,
  • wsparcie opiekunów osób niepełnosprawnych w realizacji codziennych obowiązków domowych w ramach prac społecznie użytecznych.

     

4. ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

Zmiana art. 48a ww. ustawy polega na wprowadzeniu szczególnego rodzaju programu polityki zdrowotnej, dedykowanego wyłącznie wykonaniu programu kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”.

5. ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Istota regulacji zmieniającej ustawę o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej sprowadza się do tego, że w okresie kolejnych 5 lat, począwszy od roku 2018, jednostki samorządu terytorialnego w dalszym ciągu będą mogły być objęte wsparciem finansowym na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań wynikających z ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Dofinansowanie to odbywać się będzie na mocy ogłaszanego przez ministra właściwego do spraw rodziny programu na dofinansowanie zadań własnych.

Ustawa weszła w życie 1 lipca, z wyjątkiem:

  1. art. 1 i art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2017 r.;
  2. art. 2 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2018 r.;
  3. art. 3 pkt 5 i pkt 19 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.


Źródło: prezydent.pl; ISAP