e-Ochrona zdrowia i pomoc społeczna

Pomoc medyczna na urlopie 2006-06-20


Jeżeli choroba zaskoczy nas poza miejscem zamieszkania, pomocy musi udzielić nam lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. W przypadku nagłego pogorszenia stanu zdrowia nie może on odmówić leczenia.

Wyjeżdżając na urlop, trzeba pamiętać o zabraniu ze sobą dokumentu, który potwierdzi nasze ubezpieczenie zdrowotne, czyli prawo do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych. Może to być np. aktualna książeczka ubezpieczeniowa, podstemplowana legitymacja szkolna lub studencka, odcinek emerytury lub renty.

Książeczka ubezpieczeniowa musi być podstemplowana w zakładzie pracy. Stempel ważny jest przez 3 miesiące. Jeżeli musielibyśmy udać się do szpitala, pieczątka w książeczce nie może mieć daty późniejszej niż 1 miesiąc wstecz.

Bez dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie zdrowotne możemy również skorzystać z opieki medycznej. Dokument można dostarczyć później w przypadku:

  • nagłego zachorowania,
  • wypadku, urazu lub zatrucia,
  • stanu zagrożenia życia,
  • porodu.
Dowód ubezpieczenia może zostać okazany w ciągu 30 dni od pierwszego dnia np. pobytu w szpitalu. Gdy chory nie może w tym czasie dostarczyć potwierdzenia ubezpieczenia zdrowotnego, ma jeszcze na to 7 dni od dnia np. wypisania ze szpitala. Pacjent, który nie dostarczy dowodu ubezpieczenia we wspomnianych terminach lub nie opłacał składki zdrowotnej przez okres dłuższy niż miesiąc, będzie musiał pokryć koszty udzielonej mu pomocy.

W przypadku urazu, wypadku lub zatrucia, natychmiastowej pomocy poszkodowanemu udzielają lekarz pogotowia lub szpitalnej izby przyjęć.

Podczas urlopu poza stałym miejscem zamieszkania, możemy w nagłej potrzebie skorzystać także z porady specjalisty. Niektóre dolegliwości wymagają wcześniejszego otrzymania skierowania do specjalisty od lekarza POZ. Nie potrzebne jest natomiast skierowanie do ginekologa, położnika, stomatologa, dermatologa, wenerologa, onkologa i psychiatry. Pacjenci, którzy są pod stałą opieka lekarza specjalisty, wyjeżdżając na wakacje poza miejsce zamieszkania, mogą go poprosić o wystawienie skierowania na przejęcie leczenia podczas wypoczynku. W sytuacji zagrożenia życia specjalista musi przyjąć chorego bez skierowania.

Pracodawca, który nie opłacał składek od swoich pracowników, ponosi koszty ich leczenia

Wysyłając dzieci na kolonie lub obóz, trzeba sprawdzić, czy i w jaki sposób organizator wyjazdu zapewnił opiekę medyczną podopiecznym. Jest to jego obowiązek. Na terenie obozu powinien być punkt medyczny z lekarzem oraz pielęgniarka udzielającą świadczeń z zakresu pierwszej pomocy medycznej. W uzasadnionych przypadkach można również skorzystać z usług zdrowotnych świadczonych przez miejscowego lekarza POZ.

Stomatolog udzieli pomocy tylko w nagłych przypadkach. Wówczas leczenie podstawowe będzie nieodpłatne. Za wszystkie usługi ponadstandardowe np. znieczulenie trzeba zapłacić.

Źródło: Gazeta Prawna